top of page

Mijn Leven

Bijgewerkt op: 14 uur geleden


Al Meerdere bergjes overwonnen en toch blijf ik,ondanks de rugzak, altijd een beetje "Wild"

"Mijn Leven" is niet alleen de titel van deze blog, maar ook van een liedje dat een aantal jaar geleden is geschreven door Andy Sierens. Het liedje begint met de tekst: 'Je wilt mijn leven niet beleven, want ik heb al veel meegemaakt.' Ik heb dit altijd een prachtig nummer gevonden, vooral vanwege het positieve refrein dat ons eraan herinnert altijd te blijven geloven en vertrouwen: 'Wees gerust, het komt altijd goed met de tijd. Ik ben er altijd, ook al duwen ze me diep in de grond. Ik vind mijn weg, het gaat me goed.'


En dat geloof ik ook echt. Hoewel het op het moment zelf soms niet zo voelt, komt het altijd goed. Wat ik vaak heb ervaren, is dat alles wat je in het leven meemaakt en de rugzak die je met je meedraagt, meestal een reden heeft. De lessen die je leert, blijken later vaak van onschatbare waarde te zijn. De school des levens heeft mij al heel veel moeilijke lessen voorgeschoteld. Desondanks ben ik dankbaar voor wat ik uit die ervaringen heb mogen leren.


Vroeger voelde ik soms schaamte voor de rugzak die ik met me meedroeg. Wat zouden mensen van me denken als ze alles wisten? Maar deze schaamte weegt nu niet meer op mijn rug. Ja, ik heb het meegemaakt, en wat dan nog? Ik sta er nog steeds en ben er alleen maar sterker uitgekomen. Daarom heb ik besloten te starten met deze blog, waarin ik stukjes van mijn leven met jullie wil delen. Wellicht kunnen mensen die soortgelijke ervaringen hebben of het bepaalde momenten in hun leven even niet meer zien zitten, hier iets aan hebben. Jullie staan zeker niet alleen in jullie situatie!


Aangezien ik niet meteen mijn hele levensverhaal kan vertellen, zal deze blog regelmatig worden aangevuld met herinneringen die op een bepaald moment in mijn hoofd spelen. Het is slechts een begin, en wellicht zal het worden uitgebreid over meerdere blogberichten, maar laten we gewoon beginnen bij het begin, bij één stukje herinnering per keer 😉.


De Vaderwond

Ervaringen

Ik begin graag met dit onderwerp omdat het momenteel erg actueel is voor mij, vanwege recente gebeurtenissen. Een bepaalde reactie van mijn vader bracht me onlangs terug in de tijd. Ik schrok ervan hoe diep bepaalde gevoelens nog zaten en hoe ik bepaald verdriet zo diep had verdrongen. Ondanks de "vriendelijkheid" van mijn vader de laatste jaren, gaf hij me in mijn jeugd vaak het gevoel dat ik niet welkom was, dat ik er beter niet had kunnen zijn. Hoewel de situatie de laatste jaren leek te veranderen en ik mezelf wijsmaakte dat ik een goede band met mijn vader had, onderdrukte ik telkens opnieuw de pijn toen ik mijn hart eens bij hem probeerde te luchten en het gesprek al snel weer over hem ging. Zelfs zonder expliciete verwijten voelde ik dat ik geen bestaansrecht kreeg. Mijn gevoel, mening en woorden mochten niet bestaan, werden niet beluisterd.


Onlangs las ik een artikel waarin staat dat je van je moeder leert lief te hebben, maar van je vader leert grenzen te stellen. Grenzen stellen... Een interessant concept, nietwaar? Vroeger kon ik dat inderdaad niet zo goed. Het zelf aanvoelen van mijn eigen grenzen was moeilijk, want als je niet mag bestaan, mag je dan wel grenzen hebben? Gelukkig heb ik inmiddels meer aan mezelf geleerd over wat voor mij persoonlijk acceptabel is en wat niet. Ik leerde deze grenzen nu op een rustige en zelfverzekerde manier aan te geven, maar in het begin was dat zeker niet vanzelfsprekend.


Mijn vertrouwen in liefde en een beschermend vaderfiguur werd al op zeer jonge leeftijd geschonden. Toen ik ongeveer vier jaar oud was, was mijn vader aan het schilderen buiten en kwam naar beneden in het slaapkleed van mijn moeder. Ik vond dit als vierjarige hilarisch en wilde het meteen aan mijn moeder vertellen wanneer ze thuiskwam. Tot mijn kinderlijke verbazing vond zij dat niet grappig. Later begreep ik dat ze dit niet leuk vond omdat ze mijn vader al meerdere keren in haar kleding had 'betrapt'. Mijn vader ontkende telkens en beloofde dat het niet meer zou gebeuren. Er ontstond ruzie tussen mijn ouders, en hoewel dat als kind niet leuk was, denk ik dat ik hieraan al enigszins gewend was. Wat ik echter niet gewend was, was dat ik naar mijn vader ging, mijn grote held op die leeftijd, die ik zo graag zag, en dat hij me gewoon afwees met de woorden "ik spreek niet met leugenaars". Hij had natuurlijk tegen mijn moeder gezegd dat ik had gelogen. Hoe stortte mijn kinderwereld in? Hield mijn vader niet meer van me? En niet voor even, maar voor enkele weken... Tot de buurvrouw bij mijn moeder aan de deur stond om te praten. Ze vond dat mijn moeder moest weten dat haar man enkele weken geleden in een slaapkleedje bij haar over de muur was geklommen. Blijkbaar had ik toch niet gelogen...?


Conclusie

Ik heb ergens gelezen dat je van je vader leert om grenzen te stellen. Ik weet niet of dit waar is, maar ik weet wel dat ik dit in mijn jeugd nooit heb geleerd: "liefdevol grenzen stellen". Dit was voor mij een ware ontdekking:

  • Ik ben waardevol.

  • Het is oké om dingen niet leuk te vinden en dit gewoon te uiten.

  • Mijn gevoelens hebben het recht om er te zijn.


De vaderwond heeft bij mij sterk het gevoel van minderwaardigheid veroorzaakt. Hierdoor geloofde ik lange tijd in mijn volwassen leven dat ik niet verdiende om behandeld te worden zoals ik wilde. Dit gevoel was niet bewust, maar het manifesteerde zich in mijn gedrag, vooral in mijn relaties. Ik legde telkens de schuld bij mezelf wanneer anderen mij op een manier behandelden die ik als onjuist ervaarde. Diep van binnen voelde ik wel dat er iets niet klopte, maar ik kon mijn eigen gevoel niet goed benoemen. Pas toen ik de diepe leegte binnenin voelde, kon ik veel verklaren en vielen veel puzzelstukjes op hun plek.


Natuurlijk zal deze blog in de toekomst verder worden uitgebreid met jeugdherinneringen, levenslessen, en meer. Voel je vrij om mij te blijven volgen als je verder wilt lezen.


Heb je zelf behoefte aan een gesprek of wat ondersteuning? Laat je hoofd niet hangen en bekijk mijn aanbod voor individuele begeleiding.





18 weergaven0 opmerkingen

Gerelateerde posts

Alles weergeven
bottom of page